Je moet niet tegen
jezelf vechten

Elke Lale van Achterberg en Tyjani Beztati zijn beiden topsporters. Elke schermt en gaat voor de paralympische spelen in 2020. Tyjani komt in de Glory kickbokscompetitie uit voor Marokko.

In oktober 2011 veranderde van de ene op de andere dag mijn leven. Ik maakte tijdens het spelen een koprol van het bed en kwam verkeerd terecht. Vanuit een klein breukje in mijn grote teen kreeg ik het Complex Regionaal Pijnsyndroom (CRPS type 1). Sindsdien had ik 24 uur per dag zenuwpijn in mijn linkerbeen, stond mijn voet in een extreme spitsstand en kon ik deze niet meer bewegen en belasten.”

Elke van Achterberg won in 2017 de 7Days Jongere van het Jaar-verkiezing. Ze is model, doet MBO Specialist Mode/maatkleding en traint voor de Paralympische Spelen in Tokyo van 2020 in het rolstoelschermen. Elke komt uit voor Turkije omdat de paralympische bond daar haar beter kan ondersteunen. In april 2015 liet ze op haar eigen verzoek en tegen alle doktersadviezen in, haar linkeronderbeen amputeren.

Ermee leren leven

“De eerste arts zei na twee en een half jaar revalideren: ‘ik weet het niet meer, je moet er maar mee leren leven’. Maar ik weigerde te leren leven met die pijn, dus ging ik naar een volgende arts. Die arts zei: ‘we gaan opereren’. Ik geloofde niet dat die operatie, waarbij ze mijn voet van gestrekte spitsstand naar de, normalere, negentig graden-stand zouden zetten, iets aan mijn pijn zou doen. En toen ik daar naar vroeg wisten ze dat ook niet zeker. Toen ben ik zelf op zoek gegaan naar een arts die de amputatie wel wilde uitvoeren. Het was genoeg.

Ik zat op het Johan Cruijff College. Ik kon dat ook wel, maar het was me allemaal te serieus. Ik wil bezig zijn, dingen maken en dingen doen, dus nu doe ik de opleiding Specialist Mode/maatkleding op ROC Amsterdam.”

Elke Achterberg | Foto: Marius Roos

 

niet normaal

“Mijn been is niet normaal, volgens sommige mensen. In mijn ogen is mijn been wel normaal. Of je nou een been van vlees en bloed hebt of een van metaal en schroeven, dat moet niet uitmaken. Ik ben er van overtuigd dat wat je vaker ziet, ook normaal wordt. Daarom wil ik bereiken dat er vaker mensen op tv komen met een lichamelijke beperking. Maar niet vanwege hun beperking, maar om wie ze zijn of wat ze doen.”

“Wat je vaak
ziet, wordt
normaal”

Turkije en Nederland

“Sport betekent alles voor mij. Ik krijg er energie van en het sleurt me door alles heen. Het doel dat ik voor ogen heb, dat brengt me naar waar ik nu ben! Sinds 2 februari 2016 ben ik lid van het Turkse nationale team. Ik heb sinds mijn geboorte naast de Nederlandse ook de Turkse nationaliteit, omdat mijn opa van Turkse komaf is. Hoewel ik nu voor Turkije scherm, blijft het mijn doel om het rolstoelschermen in Nederland op de kaart te zetten. Ik geef regelmatig demonstraties bij onder andere revaliatiecentra en tijdens evenementen.” Iedere medaille die ik haal, haal ik voor Turkije en Nederland!

Tyjani Beztati is 20 jaar en het grootste kickbokstalent dat we momenteel in Nederland hebben. Alhoewel, Nederland? Tyjani komt in de Glory kickbokscompetitie uit voor Marokko. Hij is Surinamer, Nederlander én Marokkaan.

Tyjani traint in Utrecht en voelt zich vooral Amsterdammer. Met zijn diploma Sportmarketing van het Johan Cruijff College op zak staat hij in zijn jonge kickbokscarrière nu op het hoogste podium. En dat is hard werken, heel hard werken: “Wij vechters trainen zelfs harder dan voetballers. Ik kan het weten, want veel vrienden van mij zijn profvoetballers”.

Identiteit

“Identiteit heeft altijd wel iets met je afkomst te maken, maar het is niet iets waar je onderscheid tussen kan maken. Ik voel me eigenlijk vooral Amsterdammer, maar ik kan niet voor Amsterdam uitkomen. Op dit moment heb ik voor Marokko gekozen om op het hoogste niveau uit te komen, misschien verandert dat ooit weer.”

Tyani Beztati | Foto: Marius Roos

Hey champ!

“Het klinkt misschien gek maar mijn vrienden en familie vinden het supertof dat ik het hoogste podium nu al heb bereikt, op deze jonge leeftijd. Ook op toernooien en in de sportschool is het wel leuk als mensen ‘hey champ’ zeggen. Uit die kringen krijg ik heel veel waardering voor wat ik nu al bereikt heb, maar dat is bij de grote massa nog niet echt het geval.
Nu wordt de sport wel steeds populairder, alleen vind ik dat het nog een boost mag krijgen. Daarmee bedoel ik dat er meer vechters op tv moeten komen die presteren.”

Verzet je niet (tegen jezelf)

“Als ik train moet ik me vaak over het puntje heen krijgen om door te gaan. Gewoon bikkelen eigenlijk. Maar je moet niet tegen jezelf vechten, dat is de grootste fout die je kan maken. Je moet jezelf niet in de weg zitten. Je moet je eigen spel spelen, gewoon gaan en niet teveel nadenken over bepaalde dingen.”

“Je moet niet
tegen jezelf vechten”